Bob's Weblog

The Story of Bob Smit

Voor Bob

maandag, 28 september 2009

Lieve Bob,

Inmiddels zijn we enkele weken verder nadat we je uitgestrooid hebben op jouw plek in Florence.
Ik heb me anderhalf jaar, vanaf de dag dat jij deze plaats uitgezocht had, zorgen gemaakt of het allemaal wel zou lukken.
Het park is goed beveiligd, incl. scan en bagagecontrole, dus hoe moesten we jou daar ongezien binnen krijgen?
Jij was heel helder: ” Daar wil ik uitgestrooid worden. Zie maar hoe je het doet. Succes er mee”.
De opdracht was helder.
Met de hele club hebben we het er vaak over gehad omdat iedereen jouw laatste wens wilde vervullen.
Er zijn contacten geweest met mensen die bij de douane werken om tips te krijgen maar het bleek eenvoudiger dan we dachten.
Tom, Neus, Franc en Marco zijn vooraf een dag naar Florence gegaan en ze hebben naar alternatieve mogelijkheden gekeken en die bleken er te zijn.
Door hun goede voorbereiding stonden we op 07 – 08 – ’09 zo binnen.
Toen we de bocht om waren, uit het zicht van de entree, klonk er een luid: YES!!!!
Het was ons gelukt: Jij was op het park en nu konden we je laatste wens vervullen.

We hebben op het grasveld, in de schaduw voor het beeld want het was bloedheet, muziek geluisterd.
Franc had de muziek van de uitvaart op zijn telefoon staan en, aangesloten op een box, klonk dit perfect.
Iedereen was in gedachten bij jou, de sfeer was relaxt.
Het laatste stukje van de cirkel gingen we daar afronden.
Iedereen was er voor naar Italiƫ gekomen. Zo bijzonder.
Ik weet zeker dat je er bij was en trots en vol liefde het schouwspel hebt waargenomen.

Op een gegeven moment was het tijd om in actie te komen.
Met Tom, Hedwig, Mandy en Kjeld zijn we naar de plek gelopen waar je moeder uitgestrooid is.
Je was er bij en hier hebben we even gezeten.
Toen we terugliepen naar het grasveld kwam de groep in beweging en voorzichtig zijn we, door de bosjes, naar het grasveld gegaan achter jouw beeld. Iedereen zocht een plekje uit.
De zon straalde door de bomen. Het was zo vredig.
Samen met Tom en Kjeld heb ik je as uitgestrooid, zoals je wilde, voor de steen en de boomstronk.
Ik heb een handje as over de steen en de boom gegooid.
Daar lig je dan, precies zoals jij dat gewenst hebt.
De cirkel is rond, Bob. Het is klaar.
Tom toverde een pakje Brandaris uit zijn rugzak. Jouw merk met rode rizla. Hij heeft het op de steen gelegd. Voor jou.
We moesten er allemaal erg om lachen.
Het maakte het plaatje compleet.

We zijn nog even bij je gebleven en op een gegeven moment was het genoeg.
Jij lag daar, zoals je wilde, en wij zijn gegaan.
Beneden hebben we een borrel op je genomen.
“Op Bob”, het is gelukt.
Opgelucht en met een goed gevoel hebben we je daar achtergelaten.
Geniet Bob, van het zonnetje en van de rust.
Ik ben zo blij dat het gelukt is.
Heel veel dank aan iedereen die er mede voor gezorgd heeft dat de cirkel nu rond is.

Kus, Simone

Reacties zijn gesloten.